یکی از مثال هایی که می توان در این حوزه نام برد ما الشعیر بدون الکل هست.

حقیر کاری به تاریخچه و پیدایش این ماده خوراکی حلال ندارم.

بحث اصلی نوع بسته بندی ماده مذکور است

سوال اینجاست که چرا ما الشعیر در ظروف و بسته های کاملا مشابه انواع الکل دار حرام ارائه می شود.

البته منظور من نوع شیشه و رنگ شیشیه نیست. بحث روی بسته بندی و تلاش هرچه بیشتر دوستان و نارفیقان تولید کننده داخلی بر مشابهت باز هر چه بیشتر به مسکرات است.

در این که ماده داخلی حلال هست شکی نیست لیکن حلال بودن ما الشعیر بدون الکل دلیل بر استفاده از این نوع بسته بندی نیست. آنهم نوعی بسته بندی که قبحیت مواد الکل دار در چشم افراد جامعه را نیز از بین برده است.

دوستان و همسنگران عزیز؛

به نظر شما این همه تبلیغ آنهم به صورت غیر علمی و از طریق رسانه ها و نشریات غیر علمی نشانگر چیست؟

به نظر شما این نوع بسته بندی نشانگر چیست؟

اگر مغازه ای در بین نوشابه های حلال اقدام به فروش نوشابه های حرام بکند متوجه خواهید شد؟

اگر نزدیکانتان با استفاده از شکر و مخمر و ... اقدام به تولید شراب از ما الشعیر بکنند متوجه خواهید شد؟

آیا هنوز مایل به استفاده از این ماده آنهم با شرایط مذکور هستید؟